مطلب نوین

 

طرحی گرافیکی از قرص برافزایشی دور ستاره نوترونی و جت ماده که از آن بیرون می‌زند. عکس داخلی: تصویر واقعی تلسکوپ فضایی چاندرا از گار‌میان ستاره‌ای برانگیخته شده اطراف این ستاره نوترونی.

از شگفت انگیزترین خصوصیات سیاهچاله ها، همواره توانایی آنها در ایجاد فوران های ماده و انرژی بوده است. به این باریکه‌های فوران ذرات پرانرژی و بسیار پرسرعت جت گفته می شود که معمولا از دو قطب جسم چرخان و عمود بر صفحه چرخش یا استوای آن از دو سو به فضا پرتاب می‌شود.
به تازگی، گروهی از اخترشناسان دانشگاه ویسکانسین-مدیسن با استفاده از رصدخانه فضایی پرتو ایکس چاندرا شواهدی مبنی بر وجود جت هایی در ستارگان نوترونی، نظیر آنچه در سیاهچاله ها دیده شده بود،یافته اند.

طرحی گرافیکی از منظومه ایکس-۱ پرگار شامل دو همدم یکی ستاره‌ای نوترونی و دیگری ستاره‌ای عادی که گاز لایه بیرونی‌اش به سوی ستاره نوترونی سرازیرشده است.

"این پرتوهای شگفت انگیز ماده همان فوران ها هستند". این را دکتر هاینز، در حال تشریح این که اختر شناسان هنوز در ابتدای راه شناخت جت ها و مواد سازنده آن ها هستند،می گوید.او می افزاید که "این ها پرتوهای پلاسمایی اند که به صورت جریانی از ذره به فضای بیرونی پرتاب می شوند".
فورانی که این گروه از اخترشناسان به سرپرستی هاینز مشاهده کرده اند طولی معادل سه سال نوری دارد، در حالی که سرچشمه آن فقط ده کیلومتر قطر دارد (یعنی معادل قطر یک ستاره نوترونی). فوران های سیاهچاله های ابر پرجرم می توانند تا چندین میلیون سال نوری نیز طول داشته باشند.

ارسال به